Jan Rokita to polityk znany każdemu Polakowi. Ale nie z powodu jego postawy społecznej, reform czy zaawansowanych decyzji politycznych, ale raczej z powodu jego długiego języka i ohydnego zachowania. Nie wstydzi się brzydko wypowiadać się na temat swoich kolegów, ostro komentować wszelkie wydarzenia i robić skandale przez drobiazgi, pisze krakowyes.eu.
Działalność opozycyjna Rokity
Jan Władysław Rokita urodził się 18 czerwca 1959 roku w Krakowie w rodzinie Adeli i Tadeusza Rokity. Matka Jana miała austriackie korzenie. Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Przez trzy lata studiował także filozofię i rok historię Kościoła w Papieskiej Akademii Teologicznej.
W latach 80. był aktywnym opozycjonistą. Był na wiecu, na którym założono Niezależne Zrzeszenie Studentów. Później Rokita stał na jej czele. W czasie stanu wojennego został zatrzymany. Pozostał w areszcie przez sześć miesięcy. Później również przystąpił do Ruchu Wolność i Pokój, którego członkami byli Jan Józef Lipski – współzałożyciel Komitetu Obrony Robotników, Konstanty Radziwiłł – minister zdrowia w rządzie Beaty Szydło oraz Bartłomiej Sienkiewicz. W latach 1980 Jan Rokita był członkiem Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” Lecha Wałęsy. Rokita była wielokrotnie zatrzymywany przez Służby Bezpieczeństwa. W maju 1986 roku pozwał ją za bezpodstawne aresztowanie i wygrał.
Wkrótce został posłem sejmu kontraktowego. Był ministrem w rządzie Hanny Suchockiej. Był członkiem, a następnie wiceprzewodniczącym obywatelskiego Klubu Parlamentarnego. W latach 90. był związany z Akcją Demokratyczną (był współzałożycielem), Unią Demokratyczną, Unią Wolności i Stronnictwem Ludowo-Konserwatywnym (jako prezes). Nie poparł kandydatur Aleksandra Kwaśniewskiego, Jacka Kuronia i Mariana Krzaklewskiego na prezydenta RP.
W 2001 przystąpił do nowo powstałej Platformy Obywatelskiej. Kandydował w wyborach na prezydenta Krakowa, ale przegrał. Większą rozpoznawalność Rokity przyniosła działalność w komisji śledczej w sprawie Rywina. Proces był transmitowany w telewizji, co nigdy wcześniej nie miało miejsca.
W 2006 roku Jan Rokita został koordynatorem tzw. gabinetu cieni. W 2007 zrezygnował z dalszej działalności politycznej. Wtedy też jego żona zaczęła pracować jako doradca zmarłego prezydenta Lecha Kaczyńskiego.
Jan Rokita jest obecnie komentatorem politycznym i publicystą.
Dlaczego Rokita jest uważana za skandaliczną osobę publiczną
Jan Rokita znany jest z ciętych wypowiedzi. Zwykle powodowali więcej problemów niż pożytku dla polityki. W lipcu 2007 roku przegrał proces karny i musiał zapłacić 5000 złotych za nazwanie byłego prezesa PZU Grzegorza Wieczerzaka „bardzo znanym przestępcą”. W grudniu tego samego roku nazwał Konrada Kornatowskiego, prokuratora, a wcześniej szefa policji, „wyjątkowo nikczemnym prokuratorem, który hańbi polską policję”. Sąd nakazał Rokicie przeprosić za swoje słowa. W 2013 roku jego pensja za studia uniwersyteckie została aresztowana przez komornika. Pieniądze miały być przeznaczone na wydatki związane z przegraną w sądzie z Kornatowskim.
Skandal w Niemczech był kolejnym sporem z udziałem polityka. Wtedy towarzyszyła mu żona. Para w samolocie pokłóciła się ze stewardessą. Rodzina miała miejsca w klasie ekonomicznej, ale Jan przeniósł płaszcz swojej żony na miejsce w klasie biznes. Pracownik wziął płaszcz i przeniósł go do szafy, a polityk wyjął ubranie i położył z powrotem na krześle. Stewardessa wezwała policję. Jan Rokita opuścił samolot w kajdankach. Później w sieci pojawiło się nagranie zdarzenia, na którym polityk krzyczy „Ratujcie mnie!” i „Niemcy mnie biją”.
Sąd ostatecznie nałożył na Rokitę grzywnę w wysokości 3 tys. euro, jednak ta kwota nie została wpłacona. Wydano więc nakaz aresztowania Jana Rokity. Gdy Rokita pojawi się na niemieckiej ziemi, będzie musiał odsiedzieć 30 dni w więzieniu. W 2010 roku został wykluczony z Platformy Obywatelskiej z powodu niepłacenia składek członkowskich.