Władysław II Wygnaniec książę senior w latach 1138-1146 Polski, krakowski, sandomierski, wschodniej Wielkopolski, kujawski, wrocławski i zwierzchni pomorski. Dalej na krakowyes.
Władysław II Wygnaniec był pierwszym władcą krakowskim z dynastii Piastów w okresie rozdrobnienia feudalnego Polski.
Rodowód księcia Władysława i związek z Ukrainą
Władysław II Wygnaniec był wnukiem znanego księcia kijowskiego Świętopełka II Izjasławicza i pochodził z rodu wielkich książąt kijowskich — Włodzimierza Wielkiego i Jarosława Mądrego.
Władysław jest potomkiem polskiej dynastii Piastów w Królestwie Polskim i Rusi. Był najstarszym synem polskiego księcia Bolesława III Krzywoustego i księżniczki ruskiej z rodu Rurykowiczów, córki kijowskiego księcia Świętopełka II Izjasławicza i prawnuczki wielkiego kijowskiego księcia Jarosława Mądrego Zbysławy Świętopełkowej.
Namiestnik Śląska Władysław urodził się w 1105 roku w Krakowie. Historycy przypuszczają, że jeszcze za życia ojca Władysław brał czynny udział w rządach Królestwa Polskiego. Prawdą jest, że nieco późniejsza nominacja Śląska Władysławowi II, jako następcy, wynikała z faktu, że Księstwem tym do 1138 roku rządził najstarszy potomek Krzywoustego.
Wymowny jest również fakt, że gdzieś między 1125 a 1127 rokiem Władysław poślubił Agnieszkę Babenberg, która pochodziła z bardzo znanego austriackiego rodu i rodziny cesarskiej. W każdym razie to książę Władysław był odpowiedzialny za bezpieczeństwo okręgu Śląskiego w czasie wojny 1133 — 1135. Jednak wtedy nie wyróżnił się jako strateg, ponieważ nie był w stanie powstrzymać wojsk czeskich przed zniszczeniem znacznych terytoriów aż do Odry.
W 1137 roku doszło do politycznego zbliżenia Polski i Czech i książę wziął udział w zjeździe w Niemczy, gdzie ostatecznie rozwiązano wszystkie spory i poprzednie nieporozumienia.
Lata panowania i działalności Władysława II Wygnańca
W związku z tym, że dwudziestego ósmego października 1138 roku zmarł ojciec Władysława II, książę Bolesław III Krzywousty, który po jego śmierci podzielił Polskę między synów, główna władza przeszła na jego starszego syna Władysława II. W tym czasie był już dorosły, miał żonę i synów Bolesława (zm. 1127) i, prawdopodobnie, Mieszka (ur. między 1130 a 1146).
Za panowania Władysława II Wygnańca dochodziło do konfliktów z jego młodszymi braćmi – Bolesławem IV i Mieszkiem III, którzy otrzymali Mazowsze, zachodnią Wielkopolskę z Poznaniem. Na przełomie 1142 i 1443 roku książę postanawia zaatakować dzielnice swoich braci i z pomocą Rusi Kijowskiej i Czech zwycięża. Jednak pozostawia braci w ich dzielnicach.
Na działalność polityczną Władysława II duży wpływ wywarł wojewoda Piotr Włostowicz, który wraz z ojcem księcia Bolesławem Krzywoustym zyskał duże znaczenie w życiu kraju, był polskim doradcą, od którego zależały losy państwa. Jednakże, ponieważ Piotr Włostowicz zdecydowanie nie popierał Władysława II w konflikcie z braćmi, a wręcz przeciwnie, próbował go złagodzić, w 1146 roku książę postanowił się go pozbyć, więc uwięził, oślepił i nakazał wyprowadzić go z kraju. Następnie Piotr Włostowicz wyjechał do Rusi Kijowskiej, która w tym czasie przeżywała kryzys polityczny.
W tym samym roku Władysław II faktycznie złamał wszelkie porozumienia z młodszymi braćmi, decydując się na zajęcie ich ziem. Początkowo wydawało się, że jego zwycięstwo jest pewne. Władysław II zajął Mazowsze i zmusił braci do odwrotu do obronnego Poznania, gdzie niespodziewanie poniósł klęskę. Księcia nie popierało wiele dzielnic, które były niezadowolone z jego polityki, a także Kościół i papież. Dlatego Władysław II Wygnaniec wraz z żoną i synami musiał uciekać za granicę.
Początkowo książę znalazł się w Pradze na dworze swego imiennika króla Władysława II, który jednak odesłał go do Niemiec, gdzie rządził król Konrad III, u którego były książę Polski Władysław II prosił o pomoc w odzyskaniu tronu. Jednak wszystkie jego dalsze wysiłki zakończyły się niepowodzeniem.
Zmarł Władysław II Wygnaniec trzydziestego marca 1159 roku w niemieckim mieście Altenburg.